KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/12290 E., 2007/472 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2007
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacılar, davalı şirket vekili olarak dava ve icra işlerini takip ettiklerini, davalının kendilerini haksız olarak azlettiğini,hak ettikleri vekalet ücretlerini ödemediğini iddia ederek takip ettikleri dosyalardan dolayı 14.471.184.000 TL ve faiz alacakları olduğunun tespitine karar verilmesini istemişlerdir. Davalı davacıların tahsil edilmiş alacak için haciz yaptıklarını,bu nedenle haklı olarak azlettiğini, talep edilen kadar borçları bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 6.764.109.300 TL’nın 04.06.2004 tarihinden yasal faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dava haksız azil nedeniyle vekalet ücreti alacağının tesbitine ilişkindir. Bir davanın dinlenebilmesi için öncelikle davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması gerekir. Davacının hukuki yararı yoksa dava dinlenmez. Bu husus bir dava şartıdır ve mahkemece resen nazara alınması gerekir. Eda davası açılabilecek hallerde, davacının tespit davası açmasından da hukuki yarar yoktur.
Davacılar dava dilekçesinin hem başlık bölümünde, hemde sonuç bölümünde haksız azil nedeniyle talep edebileceği ücreti vekalet alacağının miktarının tespitini istemişlerdir. Öyle olunca davacıların ücreti vekalet alacaklarının tahsili talebiyle dava açabilecekleri halde, ücreti vekalet alacaklarının miktarının tespiti davasını açmakta hukuki yararları yoktur. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekir.
Mahkemece,aksi düşüncelerle talep aşılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2006/12290, K. 2007/472, 23 Ocak 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama