Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/13565 K.2007/1503

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı ile 24.7.1976 yılında evlendiklerini,2000 yılında ayrı yaşamaya başladıklarını,davalının öğretmen olduğunu,ev kadını olmasına rağmen katkılarıyla davalıyı servet sahibi yaptığını ,2000 yılında davalının şiddeti nedeniyle müşterek haneyi terk ettiğini,evlilikleri süresince ortaklaşa edindikleri hisse senedi,devlet tahvili,hazine bonosu birikimlerinin davalıda kaldığını ileri sürerek,şimdilik 40.800,00 ytl nin faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece tefhim edilen kısa kararda davanın kabulü ile beraber 44.800,00 ytlnin dava tarihinden faizi ile davalıdan tahsiline karar verildiği halde, gerekçeli kararda 40.800,00 ytl nin dava tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmiştir. 10.4.1992 tarih ve 1999/7-1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına göre HUMK.nun 382, 388, 389, 428 maddeleri hükmü gereğince kısa kararla gerekçeli karar çelişkili olamaz. Tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara uygun olması gerekir. Tefhim edilen kısa kararla, gerekçeli karar birbirinden farklı ve çelişkili olduğundan yerel mahkeme bozmadan sonra önceki kararla bağlı kalınmaksızın, çelişkiyi kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebilir. Bu nedenle hüküm bozulmuştur.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.