KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/2380 E., 2006/5588 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2006
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, tapuda adına kayıtlı taşınmazı davalıya ailevi nedenler ile bedelsiz devrettiğini, tapunun daha sonra iadesi kararlaştırıldığını, taşınmazın davalı tarafından üçüncü şahsa satıldığını, taşınmaz değeri kadar zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik 5.000.000.000 TL'nın faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, satımda muvazaa olmadığını, bedel karşılığı bono verdiğini, bono bedelini icra takibi ile ödediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itarazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, dava konusu taşınmazı, ayrı yaşadığı kocası ile aralarındaki geçimsizlik nedeniyle iade edilmek üzere davalıya bedelsiz devrettiğini, davalının bu taşınmazı üçüncü şahsa sattığını bildirerek bu davayı açmıştır. Davalı iddiayı kabul etmeyerek tapu ile satın aldığını ve senet verdiğini, senet bedeli icraya konulduğunda taşınmazı satarak takip borcunu ödediğini savunmuştur. Davacı iddiasını, yazılı belge ve delil getirerek ispat edememiştir. Nevar ki; dava dilekçesinde "yemin" deliline de dayanmıştır. Mahkemece; davacının davalıya "yemin yöneltme" hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar vermesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2006/2380, K. 2006/5588, 13 Nisan 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama