KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/2401 E., 2006/6280 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Nisan 2006
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı ile aralarında kira sözleşmesi düzenlendiğini, eksiksiz ve sağlam teslim ettiği kiralananın, davalı kiracı tarafından hor kullanılarak anahtarı teslim edilmeden terk edildiğini, buna rağmen aleyhine hayali iddialar ile icra takibi başlatıldığını, kendisinin alacaklı olduğunu ileri sürerek icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tesbitine, takibin iptaline % 40 kötüniyet tazminatına ve hasar bedeli 1050 YTL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, taşınmazın kullanıma uygun olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, takibin iptaline, davacının, davalıya borçlu olmadığının tesbitine, % 40 tazminatın davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davalının anahtarın teslimini yasal delillerle kanıtlayamadığına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-İ.İ.K 72.madde uyarınca açılan menfi tesbit davasında borçluyu menfi tesbit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu anlaşılırsa davacı yararına kötüniyet tazminatına hükmedilir. Yapılan takibin haksız ve kötüniyetli olduğu ispat edilememiştir. Mahkeme bu isteğin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yanlış olup bozmayı gerektirir. Nevar ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2006/2401, K. 2006/6280, 20 Nisan 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama