Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/2716 K.2006/6115

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Varlık Mahallesi Eğitim Sitesindeki taşınmazların su abonesi olduğunu davalı idarenin bozuk olan sayacı söküp yeni sayaç takdığını ve kayıslama suretiyle 9.469.023.440 TL borç tahakkuk ettirdiğini, gerçekte borçlu olmadıkları halde bu parayı ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek istirdadına karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak 6.262.617.864 TL'nın istirdadına karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki kanunun 3. maddesinin (e) bendinde tüketici; “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... yada tüzel kişi olarak tanımlanmıştır: davacı ... Bankası davalının sunmuş olduğu hizmetten ticari amaçlarla yararlanmakta olup anılan yasada tanımlanan “tüketici” tanımına uymadığından olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin değil, borçlar kanunun genel hükümlerinin uygulanması gerekir. Bu itibarla davada görevli mahkeme Tüketici Mahkemesi değil, Asliye Hukuk Mahkemesidir. O Halde işin esasına girilerek tarafların delillerinin toplanarak hasıl olacak sonuca uygun bir kara verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya ayıkırı olup, bozma nedenidir.