Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/2961 K.2006/6251

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, Üniversite sınavına girerek ÖSS sınavında başarılı olduklarını, Beykent Liverpool John Moores Üniversty program isimli okula gittiklerini, Beykent İleri Eğitim kurumları Müdürünün, okullarının Liverpool Üniversitesine bağlı olarak üniversite düzeyinde eğitim verdiğini, kurumun kısa sürede üniversiteye dönüşeceğini ve üniversite diploması verecekleri taahhüdünde bulunduğunu, bu taahhüde güvenerek yıllık 3500 İngiliz Sterlin karşılığı okulun işletme bölümüne kayıtlarının yapıldığını, Kurumun Üniversiteye dönüştüğünü, yatay geçiş yoluyla bulundukları sınıftan üniversitenin işletme bölümünün 3. sınıfına kayıtlarını yapıldığını,

30.6.1999 tarihli yazı ile okuldan kaydının silindiğini öğrendiğini, davalı üniversitenin YÖK tarafından daha önce defalarca uyarıldığının anlaşılmasına rağmen, ticari bir meta olarak davalının kendilerinden eğitim ücreti aldığını bu nedenle maddi ve manevi zarara uğradıklarını ileri sürerek, 4 yıllık eğitim gideri, kitap, yol ve yemek masrafları karşılığı olmak üzere fazlası saklı toplam (her biri için ayrı ayrı) 15.000.000.000 TL maddi zararı ile uğradıkları acı, üzüntü ve psikolojik çöküntünün biraz olsun telafisi amacıyla 50.000.000.000 TL(şer) manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin tüketici yasası kapsamında kalmadığından bahisle mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4822 sayılı kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesinde kanunun uygulanmasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “Bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyet” hizmet, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan ... yada tüzel kişiyi” tüketici, “Kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan ... veya tüzel kişileri” satıcı olarak tanımlamıştır. Aynı yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise “Bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle, kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir.

Somut olay değerlendirildiğinde, davacı tüketici ile davalı satıcı arasında hizmet satımından kaynaklanan bir uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Dairemizin istikrar kazanmış kararları da bu yöndedir. Hal böyle olunca, sözü edilen yasanın 23. maddesi hükmü gereğince davaya bakmaya tüketici mahkemesi görevlidir. Mahkemece işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı düşüncelerle görevsizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.