KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/3539 E., 2006/6177 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2006
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük.Mah.Sıf.
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının elektrik fatura bedelini ödemediğinden hakkında başlattığı icra takibine davalının itiraz ettiğini bildirip, davalının takibe itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatı istemiştir. Davalı, davanın reddine, %40 kötüniyet tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davacının iddiasını ispat edemediği gerekçe gösterilerek davanın reddine, %40 tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-İ.İ.K.nun 67. maddesi uyarınca açılan itirazın iptali davasının reddi halinde, talep eden borçlu lehine tazminata hüküm verilebilmesi için, icra takibinin haksızlığı yanında alacaklının ayrıca kötüniyetli olduğunun da sübuta ermiş olması zorunludur. Davacının davalı aleyhine yaptığı icra takibinde kötüniyetli olduğu sübuta ermemiştir.
Alacaklının alacağını kanıtlayamamış olması, icra takibini de herhangi bir belgeye dayanmaksızın yapmış bulunması, kötüniyetinin varlığı için yeterli kabul edilemez. O nedenle mahkemece yasal koşulları gerçekleşmediği halde, yazılı gerekçe ile davacının %40 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozma nedenidir.
Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi hükmü gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2006/3539, K. 2006/6177, 19 Nisan 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama