Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/4497 K.2006/8576

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya vermiş olduğu vekaletname gereğince davalının kendisine ait taşınmazı dava dışı ...’a satmasına rağmen, satış bedeli olarak alıcıdan tahsil etmiş olduğu 3.000.000.000 TL’yi kendisine ödemediğini ileri sürerek, 3.000.000.000 TL’nın alıcıdan tahsil edilen 3.7.1997 tarihinden itibaren faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile ortaklık ilişkileri olduğunu, davacıya ait taşınmazın ortaklık payı karşılığı olarak kendisine verildiğini, vekaletnamenin de bu amaçla düzenlendiğini savunarak, reddini dilemiştir.

Mahkemece, satış bedelinin vekil tarafından müvekkile ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.000.000.000 TL’nin dava tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle

yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delilerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

BK. 392 maddesi hükmü uyarınca vekil zimmetinde kalan paranın faizini de vermek mecburiyetindedir. Anılan hüküm gereğince faize hükmetmek için davalı vekilin ayrıca temerrüde düşürülmesine gerek yoktur. Bu durumda davacı alacağına, paranın davalı vekil tarafından tahsil edildiği 3.7.1997 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüş olması usul ve

yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK. 438/7 maddesi uyarınca mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.