KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/6012 E., 2006/9108 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Haziran 2006
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, ...’de davalıya ait panelde gelişmiş teknoloji kullanan sanayinin gelişmesi ve yerleşmesi projesi çerçevesinde tesis yapmak ve işletmek amacıyla 49 yıl süreli sözleşme yapıldığını ancak bilahare sözleşmenin, davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini bildirerek, ödediği kira bedeli olan 25.000 ... doları karşılığı 13.500.000.000 Tl.nın ödeme tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile 13.500.000.000 Tl.nın ödeme tarihi olan 30.12.1999 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı,sözleşmenin feshinden sonra, ödediği kira bedelinin iadesi için Sarıyer Noterliğinden gönderdiği 10.10.2001 tarihli ihtarname ile davalıya 7 ... süre vermiştir. Bu ihtarnamenin temliğine ilişkin belge dosyada yer almamakla birlikte davalının 17.10.2001 tarihli cevabi ihtarnamesinde tebliği tarihi 12.10.2001 olarak bildirilmekle ve verilen süre de eklenmek suretiyle 20.10.2001 itibariyle davalı temerrüde düştüğü halde, dava konusu alacağa ödeme tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2006/6012, K. 2006/9108, 6 Haziran 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama