Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/6374 K.2006/9007

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının Ordu ile 472 ada 110 parselde kayıtlı taşınmazda 3/12 arsa payına sahip 3 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, davacının da hissedar olduğu, bu binada imar mevzuatı yönünden ilave kat verilmesinin mümkün bulunduğunu, davalının Ordu 1.Noterliğinde düzenlenen taahhütname ile ilave kat verilmesi halinde bu kattaki hissesini kendisine devredeceğini taahhüt ettiğini, bilahare ilave kat izni verilip yapıldığını, ancak davalının bu kattaki hissesini kendisine devretmeyip 3.kişiye sattığını belirterek 6.500.000.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında yapılan 9.7.1990 tarihli Ordu 1 Noterliğinde düzenlenen taahhütname ile ... maliki olduğu ... ili 472 ada 10 parselde 3/12 arsa paylı meskenin olduğu binada ilave kat yapılmasına müsaade edildiği takdirde, ilave katlar da her hangi bir hak talep etmeyeceğini, yapılacak olan ilave katın hissedar ... adına kayıt ve tescil edileceğini kabul etmiştir.

Bu protokol kapsamında binaya ilave kat yapıldığı, bu katdaki dairede davalının hissedar olduğu, ve taşınmazın davalı ve diğer hissedarlar tarafından 29.8.2003 tarihinde 3.kişiye satıldığı toplanan deliller ve dosya içeriği ile sabittir. Bu durumda davacı 9.7.1990 tarihli protokol gereğince taşınmazın satış tarihi 29.8.2003 tarihi itibariyle davalı hissesine düşen rayiç değerini talep edebilir. Esasen mahkemenin kabulünde bu yöndedir. Bu durumda mahkemece taşınmazın satış tarihindeki rayiç değeri esas alınması gerekirken dava tarihindeki değeri esas alınarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.