Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/6600 K.2006/10285

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 5.12.2000 tarihli adi ortalık sözleşmesi imzaladıklarını sözleşmeyle kârın yarı yarıya paylaşılacağının kararlaştırılmasına rağmen kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığı gibi 27.3.2001 tarihli ihbarname ile kısa süre sonra haksız yere ortaklıktan çıkarıldığını, ortaklığa aynı sermaye olarak koyduğu 40 adet tüp ve 100 adet su damacasının da iade edilmediğini iddia ile şimdilik 5.100.000.000 TL kâr payı alacağının tahsili ve tüp ve damacanaların aynen olmassa bedellerinin iadesiyle ortaklığın tasfiyesine karar verilmesini ve 23.6.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle de 27.3.2001 tarihinden itibaren alacağa faiz yürütülmesini istemiştir.

Davalı ortaklığı davacının kendisinin terkettiğini, herhangi bir mal ve sermaye koymadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının ortaklığa ayni sermaye koyduğunu ispat edemediğini, ortaklık daha önce son bulduğundan tasfiye isteğinin yerinde olmadığına, bilirkişi incelemesiyle tesbit edilen 1.296.530.771 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde faiz isteğinde bulunmamışsa da 23.6.2005 tarihli dilekçesiyle ıslah talebinde bulunarak, talep ettiği alacağa fesih tarihinden itibaren yürütülmesini istemiştir.

Ancak davacı davalıyı dava açmadan önce BK 101.maddesi uyarınca temerrüde düşürmediğinden ve dava açılırken faiz talebinde bulunmadığından ancak ıslah talebinde bulunduğu tarihten itibaren faiz isteyebilir. Mahkemece her ne kadar ıslah tarihinden itibaren faize de hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.