KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/782 E., 2006/4915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2006
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
...,Bilal Yonka vekili avukat ....ile ...,.... ... vs. aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.9.2005 ... ve 673-421 sayılı hükmün davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı müteahhitler, yapı ortağı olan davalıların kendi dairelerinin tapu devri sırasında hisselerine düşen KDV tutarını ödemediklerinden kendilerinin ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, her bir davalı için 563,43 YTL.nin ödetilmesi için istemde bulunmuş, mahkemece 30.9.2005 gününde davalı ..., ..., ..., ... ve ...ten 563,43 YTL., davalı ... ve Durmuş’... 439,47 YTL., davalı Kazım ve Bilal’dan 452,77 YTL. nin tahsiline, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır.
Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 ... ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
İhtiyari dava arkadaşı olan davalılar , ... ..., ..., ..., ..., ve ... tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.000.000.000 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 30.9.2005 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2006/782, K. 2006/4915, 3 Nisan 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama