Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/8182 K.2006/12258

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... Tüketici Finans ile Sunu Paz. Plast. End. A.Ş avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ... ..., üvey kız kardeşleri olan davalılar ... ... ve ... ...'ın kendisine ait imzayı taklit ederek, diğer iki davalıdan kredi kartı aldıklarını, ... borcunu ödemedikleri için davalı ... Tüketici Finansmanı A.Ş tarafından hakkında icra takibi yapıldığını, bu nedenle eşi olan diğer davacının rahatsızlandığını öne sürerek, icra dosyasına borçlu olmadığının tespitine, kendisi ve eşi için ayrı ayrı 10.000.000.000 TL. manevi tazminatın tahsiline, karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar ... Tüketici Finansmanı A.Ş ile Sunu Pazarlama A.Ş davanın reddini savunmuşlar, diğer iki davalı davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı taraf ve davalılar ... A.Ş ile Sunu A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ,davacılar ve Sunu A.Ş'nin tüm, davalı ... Tüketici Finansmanı A.Ş'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar Ö.... ve ... ... ... açtıkları davalarında ayrı ayrı 10.000.000.000 TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiş, mahkemece manevi tazminat talebinin reddine, reddedilen manevi tazminat nedeniyle 120.000.000 TL vekalet ücretinin davacılardan alınıp davalılar ... A.Ş ve Sunu A.Ş'ye verilmesine karar verilmiştir.

Davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. İki davacınında manevi tazminat talebi reddedildiğine göre her bir davacı aleyhine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ... vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.