Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/91 K.2006/4445

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait mecuru 30.5.2002 tarihinde tahliye ettiğini, 29.12.2001 tarihinde başlayan kira dönemi için kira bedelini peşin ... olması nedeniyle oturulmayan süreye ilişkin 30.5.2002-29.12.2002 arası kira bedeli farkı olan 5.234.601.950 TL’nın iade edildiğini, ancak ödeme gününe kadar işleyen faizin ödenmediğini ileri sürerek, 1.531.658.871 TL faiz alacağının tahsili için başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin ilk hüküm, davalının temyizi üzerine Dairemizce sair itirazlar reddedilerek, temerrüt tarihi olan 17.6.2002 tarihinden ödeme tarihine kadar hesaplanacak faiz yönünden itirazın iptaline karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez davanın kısmen kabulüne, 69,794 YTL yönünden itirazın iptaline, reddedilen miktar üzerinden %40 inkar tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- İİK.nun 67. maddesinin ikinci fıkrası gereğince alacaklının inkar tazminatına mahkum edilebilmesi için, icra takibinde haksız olmasının yanında kötüniyetli olması da gereklidir. Davacının icra takibinde kötüniyetli olduğu ispat edilemediğinden, davalının inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde alacaklının inkar tazminatına mahkum edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. nun 438/7 maddesi gereğidir.