KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2007/11082 E., 2008/1697 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Şubat 2008
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalının kendisinden almış olduğu ödünç karşılığında verdiği belgeye dayanarak icra takibi başlattığını, ancak takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacıdan ödünç almadığını, takip konusu yapılan belgenin, alacağının tahsiline ilişkin olduğunu savunarak, davanın reddini, %40 inkar tazminatının ödetilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine, %40 inkar tazminatının davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-İİK.nun 67. maddesinin ikinci fıkrası gereğince alacaklının inkar tazminatına mahkum edilebilmesi için, icra takibinde haksız olmasının yanında kötüniyetli olması da gereklidir. Davasını ispat edemeyen davacının, takipte kötüniyetli olduğu, davalıyı zarara uğratmak kastıyla hareket ettiği ispat edilemediğine göre davalının inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının inkar tazminatına mahkum edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı
2007/11082-2008/1697
gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. nun 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2007/11082, K. 2008/1697, 11 Şubat 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama