Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/13149 K.2008/4000

Taraflar arasındaki alacak- müdahalenin meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 20.6.2003 tarihli kira sözleşmesi ile davalıya ait taşınmazda kiracı olduğunu, taşınmazın çatısının kiralayan davalı tarafından otopark olarak kullandırılması nedeniyle çatı izolasyonunda çatlaklar ve tavanda da çökme meydana geldiğini, hasarların giderilmesi için 17.752.066.320 TL ödemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, anılan miktarın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, davalının mecura müdahalesinin men’ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 15.798,00 YTL’nin ödemenin yapıldığı tarihlerden itibaren yasal faizi ile birlikte ödetilmesine, fazla talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Borçlar Kanununun 101/1. maddesi gereğince muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davalı Belediyenin temyiz dilekçesindeki kabulü ve dosyada mevcut olan 30.4.2003 tarihli yazı gereğince davacı tarafından bu tarihte dava konusu miktarın 15.5.2003 tarihine kadar Türk Hava Yolları hesabına yatırılmasının talep 2007/13149-2008/4000

edildiği anlaşılmakta olup, daha önce temerrüdün gerçekleştiği ispat edilemediğinden mahkemece hükmedilen miktara 15.5.2003 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, davalı tarafından dava dışı firmaya yapılan ödeme tarihlerinden itibaren faize hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.