Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/13218 K.2008/2294

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan 18.9.1998 tarihli sözleşme ile davalıdan konut satın aldığını, sözleşmede belirlenen peşinatın tamamını yatırdığını ve taksit ödemelerini yerine getirdiğini, ancak buna rağmen idarenin sözleşmeye aykırı olarak kendi kusurundan kaynaklanan maliyet artışından dolayı 6.950.498.900 TL ve şerefiye bedelinden kaynaklanan 2.741.393.755 TL olmak üzere artış talep ettiğini, bu talebin yerinde olmadığını ileri sürerek, toplam 9.691.892.655 TL davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, aralarında düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi nedeniyle davalıdan daire satın aldığını, sözleşmeye göre ödemelerini zamanında yapmasına rağmen haksız olarak kendisinden para talep edildiğinden bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiş, bilahare mahkemeye 2007/13218-2008/2294

verdiği 26.9.2003 tarihli dilekçe ile de davadan feragat ettiğini beyan etmiş ve mahkemece de feragat nedeniyle davanın reddine,781.000.000 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. Dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme gereği davacı davasından feragat ettiğinden vekalet ücretinden davacının sorumlu tutulması doğru değildir. Bu nedenle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.