Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/14786 K.2008/4903

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, yurt dışında ikamet ettiğini, Türkiye'de değerlendirmesi için davalıya 40.000 DM gönderdiğini, parayı değerlendirmeyen davalının parayı iade etmediği gibi icra takibinede haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı süresinin dolduğunu, davacının talimatı doğrultusunda yaptığı harcamalardan arta kalan parayı davacıya iade ettiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl alacağa vaki itirazın iptaline %40 tazminatın davalıdan tahsiline, işlemiş faize yönelik istemin reddi ile bu miktarın %40'ı oranında kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İ.İ.K'nun 67/2 maddesi uyarınca davacı alacaklı aleyhine tazminata hükmedilebilmesi için icra takibinin haksızlığının yanında kötüniyetli bulunmasıda zorunludur. Bir başka deyişle icra takibi yapmakta haksız olan alacaklı kötüniyetli değilse aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi olanaksızdır. Dava konusu olayda davacının kötüniyetli olduğu iddia ve ispat edilemediği gibi, dosya içinde bunu kanıtlayan bir delilde bulunmamaktadır.

Kaldı ki davacının asıl alacağına yönelik itirazında iptaline karar verilmiştir. Bu itibarla davacı aleyhine reddedilen işlemiş faiz üzerinden tazminata hükmedilemez. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde hüküm kurmuş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi gereğidir.