Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/15711 K.2008/5088

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı ,dava dışı üçüncü kişinin davalı banka ile yaptığı kredi kartı sözleşmesini garantör sıfatıyla imzaladığını,asıl borçlunun borcunu ödemediğini,yapılan icra takibi nedeniyle 4.722 YTL ödediğini,sözleşmede kefalet limitinin bulunmadığını bu yüzden geçersiz olduğunu bildirerek borçlu olmadığının tesbitini ve ödediği kısmın istirdadına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı,davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının dava dışı üçüncü kişinin davalı banka ile yaptığı kredi kartı sözleşmesine kefil olduğu ve borcun ödenmemesi nedeniyle davacı ve asıl borçlu hakkında takip yapıldığı, davacının icra takibi nedeniyle 4.722 YTL ödediği hususları dosya kapsamından anlaşılmakla taraflar arasında da ihtilaflı değildir. Dosyaya ibraz edilen 26.2.1998 ve 12.10.1998 tarihli kredi kartı sözleşmesinde kefalet limiti kısmı boş bırakılarak davacı kefilin sorumlu olacağı miktar gösterilmemiştir.

Ancak kredi kartı başvuru belgeleri ve kredi kartı sözleşmesinde kullanılabilir kredi limiti 50 YTL olarak belirlenmiştir. Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre, hiçbir menfaati olmadan, ticari gaye gütmeksizin, iyi ilişkiler nedeniyle tüketime yönelik banka kredi kartı kullanmasına imkan tanımak için verilen teminatın ... veren sıfatı ile imzalansa dahi kefalet amacı ile verildiğinin kabulü gerekir. (11.

Hukuk Dairesi 28.1.2002 tarihli 10654-506 sayılı kararı) Mahkemenin, davacının sözleşmeyi ... veren sıfatı ile imzalamasına karşılık kefil olarak imzaladığını kabul etmesi doğrudur. BK. 484. maddesi gereğince kefalet sözleşmesinin geçerli olması için kefilin sorumlu olacağı tutarın en üst sınırının gösterilmesi gerekir. Kefilin sorumlu olacağı miktar belli değil ise sorumluluğu söz konusu olmaz.

Bu konuda bir belirsizlik oluştuğu durumlarda sözleşmelerin hukuki sonuç doğuracak şekilde yorumlanması esastır, ilkesinden hareket edilmelidir. Öte yandan 12.4.1999 tarih ve 14 esas, 13 karar sayılı İçtihadı birleştirme kararında belirtildiği üzere kefalet senedinde kefilin ödeyeceği muayyen bir miktarın gösterilmiş olup olmadığı ve senetten böyle muayyen bir miktarın anlaşılması kabil olup olmadığı hususunun hakim tarafından resen nazarı itibari alınması gerekir.

Az yukarda belirtilen sözleşmenin yorumuna ilişkin ilke ve İçtihadı birleştirme Kararında ortaya konan ilke birlikte değerlendirildiğinde kredi limitinin aynı zamanda kefalet limiti olarak kabul edilmesi gerektiğini ortaya koyar. Kaldı ki bankacılık uygulamasında limiti beli kredi sözleşmesinin asıl borçlu ile imzalayan kefilin sorumlu olacağı en üst miktar kredi limiti olarak belirlenen tutardır.

Bu nedenle davacının kefalet limitinin sözleşmelerdeki kredi limiti olan 50 YTL olarak kabulü ile sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, kefalet limiti belli olmadığı gerekçesiyle davanın tümden kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.