Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/4128 K.2007/5379

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile birlikte olduğu dönemde eline geçirdiği imzalı boş belgeyi doldurarak, aleyhine icra takibi yaptığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tesbiti ile senedin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı iddiaları hakkında C.Savcılığı’nca takipsizlik kararı verildiğini savunarak davanın reddine ve % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 72/4 maddesi hükmüne göre; menfi tespit davasının reddine karar veren mahkeme, borçluyu, alacaklının ihtiyati tedbir dolayısıyla alacağını geç almış bulunmasından ... zararı karşılığında bir tazminatı mahkum eder. Mahkemenin alacaklı lehine hükmedeceği bu tazminat alacağın yüzde kırkından az olamaz.

Somut olayda, davalı davacı aleyhine Ankara 5.İcra Müdürlüğünün 2003/7552 sayılı dosyası ile icra takibi başlatılmış ve borçlu davacının talebi üzerine 2.6.2005 tarihli ara kararı ile İİK.nun 72/2 maddesi gereğince takibin tedbiren durdurulmasına karar verilmiş ve bu karar 3.6.2005 tarihinde icra müdürlüğünce uygulanmıştır.

Bu halde alacaklının alacağını geç alması sebebiyle İİK.nun 72/4 maddesi gereğince davalı lehine %40 icra inkar tazminatına hükolunması gerekirken, bunun gözden 2007/4128-5379

kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.