Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/4407 K.2007/9939

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı-karşı davacı avukatı tarafından duruşmalı davacı-karşı davalı avukatı duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ... 'nun gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı kampanyalı satış yapan davalı ile 3.10.2002 tarihinde taksitle daire satış vaadi sözleşmesi yaptığını peşinat dahil toplam 76.032,00 YTL ödeme yaptığını, ödeme güçlüğü çektiğinden kalan ödemeler için istediği sürenin verilmediğini, davalının 4077 sayılı yasaya riayet etmediğini ileri sürerek ödediği bedelin tahsilini istemiş, 29.12.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile de faiz istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiş açtığı karşılık dava ile de sözleşmeden vaz geçmesi sebebiyle %10 vazgeçme akçesi olan 50.753,42 YTL nin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne,davacının dava dilekçesinde faiz talebi olmadığından bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına, karşı davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı 29.12.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile 31.12.2003 tarihinden itibaren faiz istediği halde mahkemece faiz talebi olmadığından bu konuda hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.