Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/4516 K.2007/8970

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan telefonla kredi olarak adlandırılan kredi kullandığını, bu kredinin 12 eşit taksitle ödenmesi öngörülen tüketici kredisi olmasına rağmen banka kredi kartından nakit çekilmiş olarak değerlendirme yaparak aleyhine icra takibi yaptığını 10.11.2005 tarihinde 8.500 Ytl. ödediğini belirterek borcunun tesbitinin fazla ödemeye karşılık şimdilik 2.500,00 YTL.nın tahsilini talep etmiş, 2.10.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile 4.420,47 YTl.nın tahsilini istemiştir.

Davalı, telefonda kredi gibi bir kredi uygulamasının bulunmadığını, kredi kullanımının davacının kredi kartından nakit çekmesiyle ilgili bulunduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle 4.420,47 YTL.nın dava tarihinden itibaren işleyecek merkez Bankasının değişen oranlarda kısa vadeli avanslara uyguladığı faiz oranı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı bu davada borcunun tesbitini, fazla ödediği bedelin ticari reeskont faiziyle tahsilini istemiş, mahkemece ise fazladan ödenen bedelin ticari avans faiziyle birlikte tahsiline kara verilmiştir. Mahkemece,davacının reeskont faizi talebinde bulunmasına rağmen ticari avans faizine hükmedilmiş olması, davacının talebini aşar mahiyette olup, HUMK.nun 74. maddesine aykırılık teşkil etmektedir.

2007/4516-8971

mahkemenin değinilen bu yöne gözardı ederek yazılı şeklide hüküm tesis etmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.