Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/7541 K.2007/12335

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Etibanktan aldığı kredi kartının limitinin 1.000,00 YTL olduğunu, yaptığı harcamalardan doğan bir kısım borçlarını ödeyemediğini, hakkında icra takibi başlatıldığını borcunun 1.000,00 YTL olduğunu ileri sürerek 10.000,00 YTL’den sorumlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, yapılan takibin haklı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile toplam 9.939,88 YTL borçlu olduğunun tepitine, ihtilaf konusu 60,12 YTL’lik kısım bakımından borçlu olmadığının tespitine, davacı tarafından yapılan toplam 157,00 YTL yargılama giderinden kabul edilen miktar gözetilerek 156,06 YTLnin davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen davacının tüm,davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekir.

2-Davacı, açtığı dava ile davalı tarafından hakkında başlatılan icra takibinin 10.000,00 YTl’sinden borçlu olmadığının tespitini istemiş, mahkemece 60,12 YTL 2007/7541-12335

için davanın kabulüne karar verilmiştir. Bu şekilde kısmen kabul kısmen red kararı verildiğine göre davanın kabul edilen bölümü dikkate alınarak davacı yararına ve red edilen bölümü dikkate alınarak davalı yararına yargılama giderlerinin taraflara aidiyetine karar vermek gerekirken mahkemece kabul ve ret oranlarında hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.