Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/8629 K.2007/13381

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 6.375.000.000 TL kredi kullandığını,48 adet taksitten 9 adedini ödediğini,bundan sonra bankaya başvurup borcun tamamını ödeyip,faiz indirimden yararlanmak istediğini bildirdiğini,davalının ödenen taksitlerin faize sayıldığını,6.375.000.000 TL nın tamamının ödenmesi halinde borcun söneceğini söylediğini,ihtarının cevapsız kaldığını ileri sürerek sözleşmenin iptaline,bunun mümkün olmazsa halinde vadesinden önce ödeme yapılması halinde ihtar tarihi itibariyle borç miktarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının ihtarına mektupla cevap verdiklerini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece 9.taksitin ödendiği tarih(25.1.2005) itibariyle davacının davalıya 6.075.000.000 tl borçlu olduğunun tespitine, yapılan ödemelerin infaz aşamasında değerlendirilmesine karar verilmiş; hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmasına göre davacının tüm,davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir..

2-Davacı, davalı bankaya başvurusu üzerine çıkarılan hesapta bildirilen 6.375 YTL kadar borçlu olmadığının tesbiti istemiyle bu davayı açmıştır. Bankanın bildirdiği miktar ile mahkemece daha düşük olarak hükmedilen 6.075.01 YTL arasındaki fark kısım davacı lehine mahkemece hükmedilen miktar ile davacının borcunun olması gerektiğini bildirdiği miktar arasındaki fark üzerinden de davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi tarafların haklı çıktıkları miktar üzerinden mahkeme masraflarının paylaştırılması, harcın da buna göre hesaplanması gerekirken bu yöne dikkat edilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi,yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.