Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/902 K.2007/6300

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ve İhbar olunan avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... ... A.Ş.nin bayisi olan diğer davalı ....den 17.7.2004 tarihinde teslim edilmek üzere araç satın alıp bedelini ödediğini, ancak aracın iki aylık bir gecikmeyle teslim edildiğini, bu süre zarfında araç kiralamak zorunda kaldığını ileri sürerek araç kiralama ve satım bedeli üzerinden yoksun kalınan kar karşılığı fazlası saklı kalmak üzere 3.000.000.000 Tl.nın davalılardan sözleşme tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar, aracın 6.9.2004 tarihinde davacıya teslim edildiğini, aracın ithal edildiği ülkedeki grev nedeniyle geç teslim edilmiş olduğunu savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davanın kabulüne, 3.000,00 YTL.nın sözleşme tarihi olan 31.5.2004 tarihinden itibaren ticari faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-BK.nun 101/son maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur. Davacı eldeki davada aracın geç teslimi sonucu, gecikilen süre zarfında başka araç kiralamasından dolayı uğradığı zararının tahsilini istemiştir. Davacı 9.8.2004 tarihli ihtarla uğradığı zararın tahsilini talep etmiş olup,bu ihtarname davalıları temerrüde düşürecek nitelikte değildir. Ne var ki davalı .... temyiz dilekçesinde temerrüt tarihinin 17.7.2004 tarihi olduğunu kabul ve beyan etmiştir.Bu itibarla hükmedilen alacağa 17.7.2004 tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.