Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/9425 K.2007/14255

Taraflar arasındaki teminat mektubunun iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne birleşen davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,2000 yılında davalı idarenin bazı birimlerinde yemek üretim ve dağıtım ihalelerini aldığını ve davalıya 4.9.2001 tarihli 7.463.203.200 TL tutarlı teminat mektubu verdiğini,tarafların birbirlerinden alacakları kalmadığını,ancak ihtara rağmen teminat mektubunun iade edilmediğini ileri sürerek,teminat mektubunun iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiş,birleşen karşılık davası ile de;5.189.58 YTL su bedeli, 3.079.55 YTL elektrik bedeli olmak üzere toplam 8.269.13 YTL’nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,kesin teminat mektubunun davacı şirkete iadesine,birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 4.9.2000 tarihli sözleşmesinin eki teknik sözleşmenin 55. maddesinde “ Yemekhanelerde elektrik,su vd masrafların firmaya ait olacağı ”,idari şartnamenin 25. maddesinde ise, “ Taahhüdün sözleşme ve şartname hükümlerine uygun biçimde yerine getirildiği

usulüne göre anlaşıldıktan sonra Döner Sermaye İhale Yönetmeliği’nin 49. maddesi hükümlerine göre kesin teminatı geri verilir.” denilmektedir. Sözleşmenin bu hükümleri nedeniyle davacı şirketin,elektrik,su ve diğer giderlerden sorumlu olduğunun kabulü gerekir.Davalı ise sözleşme gereğince bütün taahhütler yerine getirildikten sonra teminat mektubunu iade etmekle yükümlü olup,taahhütler yerine getirilmediği sürece de teminat mektubunu iade etmek zorunda değildir.

Dosyada mevcut 3.7.2006 havale tarihli bilirkişi raporundan davacı şirketin elektrik kullanım bedeli olarak 14.699.54 YTL,27.12.2006 havale tarihli bilirkişi raporunda ise su kullanım bedeli olarak da 790.65 YTL’nin belirlendiği,yani davacının bu miktarlar borcunun bulunduğu anlaşılmaktadır.Mahkemece,davalının fazlaya ilişkin hakkı saklı tutularak toplam 3.870.20 YTL’nin tahsiline karar verilmiştir.

O halde mahkemece sözleşmede öngörüldüğü şekilde bütün borçlar ödendikten sonra kesin teminat mektubunun iadesine karar verilmesi gerekirken, sözleşme hükümleri gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.