KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2008/10039 E., 2009/3234 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2009
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ... gelmiş, davacı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalıya bağlı hastanelerin temizlik işini 2000 ile 2004 yılları arasında yapılan ihaleler sonucu alıp, hizmeti yerine getirdiğini, asgari ücret ile asgari ücret prime esas kazanç tabanı arasında oluşan fiyat farkının istihkakların taahhuk tarihlerinden faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre , davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Borçlar Kanununun 101. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur. Davacı davadan önce davalıyı temerrüde düşürdüğünü iddia ve ispat etmemiştir. Alacağa dava tarihinden itibaren ıslah edilen 2008/10039-2009/3234
kısma da ıslah tarihinden faiz uygulanması gerekirken ödeme tarihinden itibaren faiz uygulaması yanlış olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın davacı yararına düzeltilerek onanması usulün 436/2 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2008/10039, K. 2009/3234, 12 Mart 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama