Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/10903 K.2009/2668

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı eczacı olduğunu, küpürsüz ilaç ve kesik ilaç küpürüne ratlanması nedeniyle 2006 yılı sözleşmesinin davalı kurumca feshedildiğini, ancak 2007 yılı sözleşme hükümleri uygulanmak suretiyle sözleşmenin 6 ay süreyle feshedilip 47.589.85 YTL para cezası uygulandığını, davalı kurumun herhangi bir cezai fesih uygulamayıp 2007 yılı için sözleşme yapmak suretiyle bu hakkından vazgeçtiğin ileri sürerek fesih işleminin iptali ile 47.589.85 YTL borçlu olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı, 2006 yılında yapılan sözleşme uyarınca sözleşmenin 2 yıl süreyle feshedilmesi gerekirken 2007 yılında imzalanan protokol uyarınca 2007 yılı sözleşme hükümlerinin uygulandığını, 2007 yılı sözleşmesindeki koşulların eczacı lehine olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; davalı kurumunun aleyhine açılan davada kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşılmakta olup bu husus mahkemeninde kabulündedir. Davalı kurum yargılamada kendisini vekille temsil ettirdiği ve davacıda davada fesih işleminin iptaliyle birlikte 47.589.85 YTL borçlu olmadığının tespitini istemiş

2008/10903-2009/2668

olduğundan, davada tümüyle reddedildiği için davalı yararına 47.589.85 YTL üzerinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek davalı kurum yararına dilekçe yazma ücreti olarak 130.00 YTL'na hükmetmi olması usul ve yasaya aykırıdır bozmayı gerektirir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 438/7. Maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.