Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/11729 K.2009/3135

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava1ı tarafından açılan tıbbi malzeme ihalesini kazanarak, 2006 yılında 5 adet sözleşme imzaladıklarını, bu malzemelerin parti parti tesliminin kararlaştırıldığını, bir kısım malzemeleri zamanında teslim ettiklerini, bir kısmını ise gecikme ile teslim edebildiklerini, davalı tarafından sözleşme konusu tüm malların bedeli üzerinden günlük %05 oranında cezai şart hesaplanarak hak edişlerinden mahsup edildiğini, oysa ki koşulları oluşmadığından cezai şartın talep edilemeyeceğini, aksinin kabulü halinde ise, gecikme ile teslim edilen malların bedeli üzerinden gecikme cezasının tahakkuk ettirilmesi gerektiğini ileri sürerek fazla tahsil edilen 31.344,90 YTL nın faizi ile davalıdan alınmasını istemiştir

Davalı, hesaplanan cezai şartın sözleşmeye uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, gecikme ile teslim edilen malzeme bedellerine göre cezai şartın hesaplanması gerektiği kabul edilerek, davanın kabulüne, fazladan tahsil edilen 31.446,90 YTL' nın dava tarihinden yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2008/11729-2009/3135

2-2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 3708 Sayılı Yasa ile değişik 56/b maddesi delaletiyle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi uyarınca üniversiteler harçtan muaftır. Açıklanan kanun hükmü nedeniyle davalı üniversiteden harç alınması olanaksızdır. Mahkemece değinilen bu husus gözardı edilerek davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 436/2.maddesi gereğidir.