Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/13864 K.2009/3952

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... Ltd Şti.den 10.09.2002 tarihinde 2003 model Peugeot 307 marka aracı satın aldığını,aracın alındığı tarihten bir hafta sonra park edilirken kendiliğinden hava yastıklarının açıldığını,16.6.2003 tarihinde seyir halinde iken yanmaya başladığını,motorunun da değiştirilmek suretiyle ciddi onarım geçirdiğini,aracın yenisiyle değiştirilmesi talebinin davalılarca oyalanarak değiştirilmediğini, bu haliyle aracın ayıplı olduğunu araçtan yararlanamamasının süreklilik arz ettiğini ileri sürerek aracın yenisi ile değiştirilmesini ve toplam 3.140.700.000 TL maddi tazminat ile 10.000.000.000 TL manevi tazminat istemiştir.

Davalı, Peugeot A.Ş davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne ve aracın 0 km yenisiyle değiştirilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12.maddesinde değeri para ile belirlenen davalarda avukatlık ücretinin aynı tarifenin üçüncü kısmındaki nispi tarifeye göre hesaplanacağı hükme bağlanmıştır. Davanın kabulüne karar verildiğine göre, davacı lehine aracın fatura değeri üzerinden hesaplanacak nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup

2008/13864-2009/3952

bozmayı gerektirir.

2-Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu nedenle kabul edilen kısım için davacı lehine reddedilen bölüm için davalı lehine vekalet ücreti takdiri gerekir. Bu bağlamda takdir edilen vekalet ücreti ile ilgili hüküm bölümünün 6. Ve 7. fıkrasında, " Manevi tazminat " yazılması doğru değildir. Ne var ki, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.