KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2008/14573 E., 2009/4952 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Nisan 2009
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, mülga Alibeyköy Belediyesi’nden 1974 tarihinde gecekondu önleme bölgesi ilan edilen taşınmazlar içinden 190 ada 10 parsel nolu taşınmazı ileride tapu verilecek vaadi ile 10 taksitle toplam 4830 TL ödeyerek satın aldığını, belediyenin lağvedilmesinden sonra bu yerin Vakıflar Bölge Müdürlüğü adına tescil edildiğini, tapunun verilmediğini, son olarak bu taşınmazların davalıya devredildiğini ve bedeli ödeyip devralmaz ise hazineye devredileceğini söylemesi nedeniyle 38.106 YTL ödeyerek satın almak zorunda kaldığını, ikinci kez ödemek zorunda kaldığı bu bedelin davalıdan alınmasını istemiştir.
Davalı, davacının bedeli ödeyerek ve taahhütname imzalayarak satın aldığı bu taşınmaz için ödediği bedeli isteyemeyeceğini savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın reddine ve davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davalının temyiz itirazlarının incelenmesinde; Dava alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verildiğine göre kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına nispi vekalet ücretine hükmedilmesi
2008/14573-2009/4952
gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2008/14573, K. 2009/4952, 13 Nisan 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama