Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/15202 K.2009/5322

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki 32 358 metrekarelik taşınmazı, toplam 64 716 metrekarelik malzeme almak için kum ve çakıl ocağı olarak 28.5.2002 tarihinde 4 yıllığına kiraladığını, davalının 11.11.2005 tarihli yazı ile kum ve çakıl ocağından fazla malzeme alındığından bahisle 491 879,78 YTL fazla alınan malzeme bedelinin ödenmesini istediğini, oysa bu ocaktan fazla malzeme alımının söz konusu olmadığını, tapu malikleri ile sözleşme yapmak sureti ile bu ocak dışında 8 ayrı parselden daha malzeme alındığını, ileri sürerek 491.879,78 YTL den borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan işlemin doğru olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporlarına göre dava konusu yerden fazla malzeme alınmadığı anlaşıldığından davanın kabulü ile 491.879,78 YTL den borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıdan kiraladığı taşınmazdan, fazla malzeme almadığı halde fazla malzeme alındığı gerekçesi ile ödenmesi istenen bedelden dolayı borçlu olmadığının tespiti için eldeki davayı açmıştır.

Dosya içerisinde taraflar arasında düzenlendiği bildirilen 28.2.2002 tarihli sözleşmenin bulunmadığı, davalı tarafından ileri sürülen fazla malzeme alındığına ilişkin tespitin neye dayanılarak yapıldığının bildirilmediği, davacının kiraladığı dava konusu yerde ne kadar toprak almış olduğunun denetlenilebilir bir raporla açıklanmadığı ve Mahkemece yetersiz bilirkişi raporlarına itibar edilerek hükmün kurulduğu görülmüştür.

Hal böyle olunca mahkemece ilgili sözleşme ve belgeler getirtilmek sureti ile gerektiğinde mahallinde keşif yapılarak bilirkişilerden yeniden taraf ve yargı denetimine elverişli açıklayıcı rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.