Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/15672 K.2009/5667

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat Yıldız Eroğlu gelmiş davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, aralarında düzenlenen 14.8.1998 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesiyle davalıdan bir daire satın aldığını, peşinatını ödediğini ve sözleşmede kararlaştırılan taksitleri zamanında ödemesine rağmen kendisinden maliyet artışı olarak 3.975.751.500 TL, şerefiye bedeli olarak ta 1.185 960.987 TL para istendiğini, bu isteğin yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek şimdilik 600.000.000 TL borçlu olmadığının tespitine fazla ödenen paranın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine, 200.000.000 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, aralarında düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi nedeniyle davalıdan daire satın aldığını, sözleşmeye göre ödemelerini zamanında yapmasına rağmen haksız olarak kendisinden para talep edildiğinden bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiş, bilahare mahkemeye verdiği dilekçesinde de davadan feragat ettiğini beyan etmiş ve mahkemece de feragat nedeniyle davanın reddine,

2008/15672-2009/5667

200.000.000 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. Dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme gereği davacı davasından feragat ettiğinden vekalet ücretinden davacının sorumlu tutulması doğru değildir. Bu nedenle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.