Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/3207 K.2008/9222

1-... Elektronik ileşitim ve Bilgilendirme A.Ş 2-... A.Ş vekili avukat ... ile 1-... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 27.12.2007 gün ve 315-413 sayılı hükmün davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacılar, davalılar aleyhine ayrı ayrı başlattıkları icra takiplerine davalıların haksız itirazlarının iptaline karar verilmesini istemiş ,mahkemece 27.12.2007 tarihinde davacı ... Aş nin açtığı davada verilen hükmün kesinleşmiş olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına ,davalı ... aleyhine açılan davanın reddine,birleşen dava dosyasında diğer davacı ...ş nin davasının kısmen kabulü ile icra takibine davalı olcayın yaptığı itirazın iptali ile takibin 1004,23 YTL asıl alacak ,947 YTL işlemiş faiz,38,03 YTL icra masrafı ,206.70 YTL icra tahsil harcı,689,03 YTL vekalet ücreti olmak üzere toplam 2885,73 YTL üzerinden devamına karar verilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasa ile de 1.170.000.000 TL ye çıkarılmıştır.

Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalılar tarafından temyiz edilen kararın asıl alacağı oluşturan bölüm karar tarihi itibariyle 1.170.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 2008/3207-9222

maddesinin 2.fıkrası gereğince davalıların temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.