Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/3961 K.2008/9934

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı Türkiye Denizcilik işletmeleri A.Ş. ile aralarında en son 1.1.2002 tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesinin düzenlendiğini, o zamandan beri kiracılığının sürdüğünü, davalı belediyenin 23.11.2006 tarihli ihtarnamesi ile dava dışı Türkiye Denizcilik İşletmeleri ile yapılan protokol ve özelleştirme nedeniyle taşınmazın tüm haklarının kendisine devredildiğini bildirerek taşınmazdan tahliyesini istediğini, oysa mecurun 6570 sayılı kanuna tabi olduğunu, mahkeme kararı olmaksızın tahliye edilemeyeceğini ileri sürerek müdahalenin ve muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, dava dışı TDİ. AŞ den özelleştirme kapsamında TDİ AŞ ye ait taşınmazların tüm haklarının 15.3.2005 tarihli protokolle devralındığını , davacının dayandığı kira sözleşmesinin 19. maddesi uyarınca tahliye isteme hakkının olduğunu, mecurun 6570 sayılı yasa kapsamında kalmadığı gibi, 5393 sayılı Belediye Kanununun 15. maddesi gereği, ve 2886 sayılı yasanın 75. maddesi uyarınca tahliye edilmesinin gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ile dava dışı TDİ. AŞ arasında yapılan kira sözleşmesi özel şartlar 19. maddesine ve davalının ihtarname göndererek kira sözleşmesinin yenilemeyeceğini bildirmiş olmasına dayanılarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının dayandığı kira sözleşmesi 1.1.2002 başlangıç tarihli ve bir yıl sürelidir. Dava konusu kiralananın bulunduğu iskele tümü ile ilk maliki olan T.

Denizcilik İşletmeleri tarafından, davalı belediyeye 15.3.2005 tarihinde devredilmiş, ... malik olan davalı da 23 .11.2006 tarihli ihtarname ile kiralananın boşaltılmasını davacıdan istemiştir.Bir davada ileri sürülen maddi vakıaların hukuki nitelendirmesini yapmak, uygulanacak yasa maddelerini bulup uygulamak doğrudan hakimin görevidir. (HUMK.

76. md.) Kiralanan yer bu niteliğine göre, üzerine sonradan musakkaf bina yapılsa dahi 6570 sayılı kanunun 1. maddesi kapsamında kalmaz ve hakkında bu yasa hükümleri uygulanamaz. Öyle olunca davacının dayandığı kira sözleşmesi Borçlar Kanununun hükümlerine tabi adi kira niteliğindedir. Sözleşmede belirtilen bir yıllık sürenin sonu olan 1.1.2003 tarihinden itibaren de BK. 263. maddesi hükmüne göre gayrimuayyen süre uzamıştır. Mal sahibi olan kiralayanın ancak BK.

262. maddenin 2. fıkrasının 1.bendi hükmüne göre altı aylık müddetin bitiminden üç ay evvel feshi ihbarda bulunması lazımdır. Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin feshi ve tahliye istenebilmesi için 1.1.2007 tarihinde başlayan altı aylık dönemin bitmesinden üç ay önce davalının feshi ihbarda bulunması ve dönem sonunda da tahliye istemesi gerekir.

Bu nedenle davalının 23.11.2006 tarihli ihtarla kiralananın yedi gün içinde boşaltılmasını istemesi ve çekişme yaratması doğru değildir. Bu nedenle dava tarihi itibariyle davacının kiracılığının devam ettiğinin kabulü ile bu yöne ilişkin çekişmenin giderilmesine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan dava konusu taşınmaz davalı belediyenin mülkiyetine geçtiğine göre, 3.7.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunun 15. maddesinin (g) bendinin 5. fıkrasının son cümlesi ile Belediye taşınmazları hakkında 2886 sayılı yasanın 75. maddesinin uygulanacağı hükmü getirilmiştir. Bu na göre kiralanan musakkaf olsa dahi, belediyeye ait ise 6570 sayılı yasa kapsamında kalmaz.

Mahkemece açıklanan bu hususlar nazara alınmadan aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.