Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/4120 K.2008/9661

4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 2 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda, ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, 05.07.2005 tarihinde davalı A... A.Ş. mağazasına alışveriş için gittiğini, davalı şirkete ait kapalı otoparka aracını bıraktığını, aracının kapı kilidinin kırılmak suretiyle araçta bulunan dizüstü bilgisayar ve malzemelerinin çalınmış olduğunu gördüğünü, durumun emniyete bildirilmesi ile tutanak tutulduğunu, davalıların sorumlu olduklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 5.300.00 YTL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı A..., otoparkta bulunan panolar ile ödeme fişlerinde çalınan eşyalardan sorumlu olmadıklarının açıkça yazılı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiş, diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, olay günü A...'ya alışveriş için gelen davacının aracında bulunduğunu iddia ettiği menkullerin çalınması nedeniyle zarara uğradığı iddiasını kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının, davalı A... A.Ş/nin işlettiği mağazaya alışveriş için geldiği ve aracını mağazanın kapalı otoparkına bıraktığı, 05.07.2005 tarihli polis tarafından tanzim edilen olay yeri inceleme ve tespit tutanağı ile de aracın kapı kilidinin kırık ve yerinde olmadığı mahkemenin kabulünde olup, davalılar kararı temyiz etmemek suretiyle bu olguyu benimsemiş bulunmaktadırlar.

A... gibi büyük alışveriş merkezlerinin alışverişe araçlarıyla gelen araç sahiplerinin park etmeleri için park yerlerinin bulunduğu, araç sahiplerinin beğendikleri ve güvendikleri bu tesislere araçları ile girerek araçlarını park yerine bırakıp ihtiyaçlarını giderdikleri bu tesisler umuma açık ise de, kamu malı niteliğinde olmadığı gibi tesis sahip ve orada bulunan işyerlerinin hakimiyet ve tasarrufunda olduğu herkes tarafından bilinmektedir.

Böyle bir tesise ve mağazaya, tesis ve mağaza sahibinin yarattığı güven duygusu ile giren ve aracını park yerine bırakarak ihtiyaçlannı gidermek üzere aracının başından ayrılan araç sahibinin güven duygusunu mağaza yönetiminin boşa çıkarmaması gerekir.

Mağaza yönetiminin mağazaya gelen kişilerin mal ve canlarının güven içinde olmalarını, tehlikelerden korumalarını sağlamak için gerekli önlemleri almaması, sağladığı güven duygusunu boşa gkarması hukuka ve MK'nın 2. maddesinde yerini bulan dürüstlük kurallarına aykırıdır. Bu nedenle mağaza yönetimi, aracı ile gelen kişilerin uğradığı zararlardan sorumludur.

Bu sorumluluktan ancak, gerekli tüm tedbirleri aldıkları halde zararın meydana gelmesini önleyemediğini ispat ettikleri takdirde kurtulabilir. Mahkemece, davacıya ait aracın kapı kilidinin kırık ve yerinde olmadığı kabul edilmiş olup, davalı şirket de bu hususu temyiz etmeyerek kabul ettiği için, davalı şirket davacının zararından sorumludur. Davacının makine mühendisi olduğu gözetildiğinde, aracın içinden çalındığı bildirdiği eşyalar hayatın olağan akışına uygundur.

Mahkemece, bu eşyaların kullanılmış değerleri bilirkişi vasıtasıyla belirlenerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi usul ve yasaya aykın olup, bozmayı gerektirir.