Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/4748 K.2008/10712

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın feragat nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, aralarında düzenlenen 4.9.1998 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesiyle davalıdan bir daire satın aldığını, peşinatını ödediğini ve sözleşmede kararlaştırılan taksitleri zamanında ödemesine rağmen kendisinden şerefiye bedeli ve maliyet artışı adı altında 7.148.253.477 TL para istendiğini, bu isteğin yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, aralarında düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi nedeniyle davalıdan daire satın aldığını, sözleşmeye göre ödemelerini zamanında yapmasına rağmen haksız olarak kendisinden para talep edildiğinden bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiş, bilahare mahkemeye verdiği 24.9.2003 tarihli dilekçe ile de davadan feragat ettiğini beyan etmiş ve mahkemece de feragat nedeniyle 2008/4748-10712

davanın reddine, 628.895.208 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir. Dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme gereği davacı davasından feragat ettiğinden vekalet ücretinden davacının sorumlu tutulması doğru değildir. Bu nedenle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.