Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/5221 K.2008/12619

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

MUHALEFET ŞERHİ

Davalılar ... ve ... aleyhine açılan dava hizmet kusuruna dayalı olup, mahkeme bu davalılar yönünden davanın yargı yolu bakımından reddine ilişkin verilen kararın onanmasında usul ve yasaya aykırılık yoktur. Ne var ki, davacı, davalı belediyece 1987 yılında yapılan şuyulandırma sonucu oluşturulan 3 nolu imar parselini diğer davalılar ... ve ...’nin miras bırakanı ...dan 1994 yılında satın aldığını, ancak, diğer davalı ...

Müdürlüğünün talebi üzerine taşınmazın tapu kaydına 1998 yılında özel Orman şerhi konulduğunu, bu haliyle taşınmazın hukuki ayıplı hale geldiğini, inşaat yapılamadığını ileri sürerek, 280.000 YTL zararın davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir.

HUMK’nun 76.maddesi hükmü uyarınca iddia ve delilleri bildirmek taraflara, hukuki tavsifi yapmak ise hakime ait olup, davacının gerek dava dilekçesi ve gerekse yargılama sırasındaki dilekçelerinden taşınmazın hukuki ayıplı hale gelmesi nedeniyle taşınmazın raiç değerini tazminat olarak istediği duraksamaya yer vermeyecek şekilde açık ve belirgindir. Davacı talep ettiği tazminat miktarını açıklarken taşınmazın ayıplı değerini tenzil etmemiştir.

Yani davacı B.K.’nun 202.maddesi gereği fesih hakkını kullanmıştır. Zapta karşı tekeffül veya hukuki ayıba dayalı sözleşmeden cayma iradesi ile acılan davalarda davacının mahkemeden elindeki ayıplı malı karşı tarafa iade talebinde bulunması koşulu aranmamakta, feshin şartları gerçekleşti ise hakimin resen ayıplı malı satıcıya iadesine karar vermelidir. Tüm Yargıtay daireleri ve Dairemizin istikrarlı inançları da bu yöndedir.

Devletin tapu sicilinin tutulmasından doğan sorumluluğuna ilişkin olarak kusursuz sorumluluk /ağırlaştırılmış sebep/ ağırlaştırılmış objektif sorumluluk/ tehlike sorumluluğuna ilişkin kurallar uygulanır. Taşınmazların tapu siciline kaydedilmesinde ve doğru sicillerin oluşturulmasında Devletin sorumluluğu o kadar önemlidir ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 1007. maddesinde (743 sayılı TKM. M. 917). “Tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur.

Devlet, zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder” hükmü öngörülmüştür. Kısacası Devletin sorumluluğu aşırı özen ve kusursuz sorumluluktur. Çünkü tapu sicilinin düzensiz ve yanlış tescili sonunda ayni hakların yerinin doldurulmaz şekilde değişmesi ve sahiplerinin hak kaybına sebebiyet vermektedir.

Bu ilkeler HGK’nun 5.101955 gün, Esas: 4/58 Karar:64, 29.6.1977 gün Esas: 1977/4-845 Karar: 655 ve 9.5.2007 gün ve Esas: 2007/4-212 Karar: 2007/261 sayılı inançlarında da aynen benimsemiştir.

Somut olayda, davacı, davalılardan belediye tarafından imar uygulaması sonunda oluşturulan tapu kaydına güvenle taşınmazın diğer davalılar gerçek kişilerden satın almış olup, taşınmazın evveliyatının orman olması ve bu nedenle davacının elindeki taşınmazın tapusunun hukuki kıymetini kaybetmesi daha doğrusu hukuki ayıplı hale gelmesi nedeniyle hem Devlet hem de satıcı zapta karşı tekeffül hükümlerine göre ifanın imkansız hale geldiği tarih itibariyle gerçek zarardan sorumludur. Mahkemece bu ilkeler çerçevesinde Hazine ve satıcıların sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Bu nedenlerle sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyorum.