Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/12006 K.2010/2675

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... 'e sıfır kilometre açık kasa kamyonet sattığını, bu aracın bir kısım satış bedeline karşılık diğer davalı ... tarafından 1995 model Toros marka araç verildiğini, ancak aracın trafik kaydının devredilmediğini, ayrıca 150 YTL bakiye borcun da ödenmediğini, bu nedenle davalılar hakkında 6.900 YTL için icra takibi yapıldığını, davalıların takibe itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı ...'e sattığı aracın bir kısım bedeline karşılık diğer davalı ...'in başka bir araç verdiğini, ancak trafikte devir yapılmadığını, bunun dışında 150 YTl bakiye satış bedelinin de ödenmediğini belirterek, toplam 6.900 YTL satış bedelinin tahsili için yapılan takibe davalıların itiraz etmeleri nedeniyle, itirazın iptali talepli bu davayı açmıştır. Sıfır kilometre aracın satış bedeline karşılık verilen, 95 model Toros marka

2009/12006-2010/2675

araç halen davacıda olup, bu husus ihtilafsızdır. Bu aracın, satış bedelinin 6.750 YTL.sine karşılık sayılacağı da ihtilafsız olduğuna ve davanın kabulüne karar verildiğine göre, davacıdaki aracın davalı ...'e iadesine karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.