KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2009/13017 E., 2010/3175 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mart 2010
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüe, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı ile 23.4.2004 tarihinde adi ortaklık sözleşmesi imzaladığını, sözleşme gereğince Söğütçam dinlenme tesislerini işletmeye başladıklarını, sözleşmenin 31.10.2004 tarahinde davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek uğradığı maddi zarar için 1.000,00 TL ile sözleşmenin haksız feshi nedeni ile 8.000,00 USD cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 8.000,00 USD cezai şartın davalıdan tahsiline; fazlaya ilişkin istemin reddine karara verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, taraflar arasındaki sözleşmenin 6. maddesi uyarınca 8.000,00 USD cezai şartın da tahsiline karar verilmesini istemiş; mahkemece de bu talebin aynen kabulüne karar verilmiştir. Oysa ki BK. 161/son maddesi hükmüne göre hakim resen cezai şartın fahiş olup olmadığını inceleyip fahiş gördüğü cezaları tenkis ile mükelleftir. Cezai şartın fahiş olup olmadığı üzerinde durulmamıştır. Mahkemece tarafların her ikisinin esnaf mı, tacir mi hususları üzerinde durulup gerekli araştırmanın yapılarak, esnaf olmaları durumunda cezai şartın yukarıda belirtilen yasa hükmü gereğince tenkisi gerekeceği gözetilerek ve değerlendirilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2009/13017, K. 2010/3175, 15 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama