Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/2013 K.2009/8690

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının dava dışı Eskidji Müzayede AŞ aracılığı ile taşınmazını ihale ile satışa çıkardığını, gerçekte 24.38 m2 olan taşınmazı ilanlarda 243.79 m2 olarak gösterdiğini, teminat olarak 2.000 YTL ödeyip, ihaleye katıldığını, durumun öğrenilmesi üzerine satışın gerçekleşmediğini, Eskidji Şirketinin aldığı müzayede ücretini iade etmesine rağmen davalının yatırılan teminatı ihtarname göndermesine karşın iade etmediğini, davacı bankaya kredi kartından dolayı 476.78 YTL borcu bulunduğunu bu borcun mahsubundan sonra bakiye 1.523.22 YTL nın temerrüt tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak 1.501.29 YTL nın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Borçlar Kanunun 101 maddesi hükmünce muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrid olur. Davacı davalıyı 7.10.2003 gününde gönderdiği ve davaya konu paranın iadesi için 3. günlük süre verdiği 9.10.2003 günü tebliğ edilen ihtarnamesiyle temerrüde düşürmüştür. Hal böyle olunca mahkemece faize davacının temerrüdünün oluştuğu 13.10 2003 gününden itibaren hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.’nun 436/2. maddesi gereğidir.