Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/2077 K.2009/6883

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin 5 adet abonelik sözleşmesinden kaynaklanan borcunu ödemediği gibi icra takibinde de 389.683.950.000 TL'lık kısma itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini istemiştir.

Davalı şirket davanın reddini dilemiş, birleşen davada ise, müracaatı üzerine davacı idarenin gecikme faizi oranında indirime giderek 7.4.2005 tarihli yönetim kurulu kararıyla faiz oranını %5 'e indirdiğini, ancak 22.4.2005 tarihli yönetim kurulu kararıyla faiz indirimini iptal ettiğini bunun mümkün olmadığını ileri sürerek bu husustaki muarazaanın giderilmesini, 22.4.2005 tarihli kararın iptalini istemiştir.

Mahkemece, her iki dava dosyasının birleştirilerek yapılan yargılama sonunda asıl davanın kabulü ile davalı -karşı davacının icra takibine vaki itirazının iptaline, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacı şirketin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı idarenin, kendisini vekil aracığılıyla temsil ettirdiği uyuşmazlık konusu değildir. Bu itibarla ve davada 2009/2077-6883

kabul edildiği için davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücreti verilmesi gerekir. Karar tarihinde 13.12.2006 günlü 26375 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren tarife uyarınca davacı yararına 389.683.950.000 TL üzerinden 22.687.36 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gereklidir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek davacı aleyhine olacak şekilde eksik vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 436/2 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.