Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/2222 K.2009/3116

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Seferihisar Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.2.2008 gün ve 260-34 sayılı hükmün Dairemizin 26.11.2008 tarih ve 7815-14181 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 18.1.2000 tarihinde kendisine daire alması için davalıya 19.000.00 YTL verdiğini, davalının aldığı bu para ile babası adına daire satın aldığını, ve aldığı parayı iade etmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 6.600.00 YTL’nin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, taleple bağlı kalınarak 6.600.00 YTL’nin dava tarihinden isleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen karar taraflar temyizi üzerine Dairemizin 2008/7815-14181 sayılı ve 26.11.2008 tarihli kararı ile davalı lehine bozulmuş, davacı karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davalıdan, 6.600.00 YTL’nin dava tarihinde yasal faizi ile tahsiline dair verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 26.11.2008 tarihli ilamiyla “…. Davalının aldığı parayı davacının ve çocuğunun bakım masrafları için alıp bu amaçla harcadığını savunduğu, bu savunmasının gerekçeli inkar olup aksinin davacı tarafça ispatı gerektiği, davacının iddiasını ispat edemediği, ancak yemin teklif etme hakkı olduğundan bu hakkı hatırlatılıp sonucuna uygun karar verilmesi gerekir.” gerekçesiyle hüküm davalı lehine bozulmuştur. Davacının, davalıya ev almak için 19.000.00 YTL verdiği, davalının evi satın aldığı ancak babası adına tescil ettirdiği dosya içeriği ile sabit olduğu gibi, bu hususlar tarafların ve mahkemenin de kabulündedir.

Davalı, hazırlık soruşturmasında verdiği 5.4.2006 tarihli ifadesinde ve bu davanın yargılamasında 25.1.2007 tarihli celselerde isticvabında, davacıya ev almak için 18.1.2000 tarihinde davacıdan 19.000.00 YTL aldığını davacıya evi satın aldığını, ancak eşine nafaka ödeme yükümlülüğünden

2009/2222-3116

kurtulmak için evin satış işlemlerini davacı isteği ile babası adına yaptığını, daha sonra davacının bu evi kendisine sattığını, satış bedeline karşılık davacıya 5.000.00 YTL ödeme yaptığını, bakiye satış bedelinin ise davacı ile oğlunun bir kısım masrafları için harcadığını savunmuştur. Davalının bu savunması bağlantılı birleşik ikrar niteliğinde olup, bu savunmayı ispat yükü davalıdadır. Davalı bu savunmasını ibraz ettiği delillerle kanıtlayamamıştır.

Bu nedenle davalı davacıdan aldığı bedelli iade ile yükümlü ise de, vekaleten harcama yapan davalıdan, BK. 391/2.

Maddesi gereği aldığı parayı ayrıca temmerrüde düşürülmeksizin zimmetine geçtiği 18.1.2000 tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken, dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekirken, zuhulen başka gerekçe ile bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının karar düzeltme talebinin kabulü ile dairemizin bozma kararı kaldırılarak, mahkeme kararın yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulmasına karar verilmesi gerekir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi gereğidir.