Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/2793 K.2009/12315

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmalı davacı avukatınca duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekilleri avukat ... ve avukat ... ile davacı vekili avukat ...'nün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı müteahhitten satın aldığı taşınmazın aralık 1997 tarihinde teslim edilmesi gerekirken teslim edilmediğini , kira kaybı tazminatının tahsili için yaptığı takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, her bir davacı için 180.000 YTL.üzerinden itirazın iptaline, takip tarihinden değişen oranlarda yasal faiz işletilmesine, karar verilmiş, hüküm; davacılar ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacılar, yaptıkları icra takipleri ile alacaklarının reeskont faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. 3095 Sayılı Kanuni faizi ve Temerrüt faizine ilişkin kanunun 2/1 maddesi yollamayla aynı yasanın 1.maddesi gereği icra takip tarihi 8.4.2004 tarihinden yasada 5335 sayılı yasa ile değişikliğin yapıldığı 21.4.2005 tarihine kadar yasal faizi reeskont faiz oranı kadardır.

Mahkemece 8.4.2004-21.4.2005 arası dönem için reeskont faizine 21.4.2005 tarihinden sonra ise yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. Maddesi hükmü gereği görülmüştür.