Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/3531 K.2009/8834

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 17.10.2005 tarihinde davalıdan araç satın aldığını, ... süresi içerisinde arıza meydana geldiğini, servise götürmesine rağmen arızanın giderilemediğini, gizli ayıplı olduğunu ileri sürerek aracın iade alınıp ödediği bedel olan 39.432,11YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, bedel iadesinin yasal şartlarının oluşmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hasarlı trafik kazası nedeniyle oluşan değer kaybı tutarı olan 1.500YTL’nin düşülmesi ile kalan araç bedeli 37.932,11YTL’nin davalıdan tahsiline,aracın davalı tarafından geri alınmasına,fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, General Motors Türkiye Ltd. Şti'ne ihbar edilmiş, hakkında hüküm kurulmamıştır.Hakkında hüküm kurulmayan ihbar olunanın kararı temyiz etme yetkisi bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm,davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

3-Davacı, aracın bedelinin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.Mahkemece faiz hususunda olumlu-olumsuz bir karar verilmemiş,gerekçeli kararda davacının dava tarihinden itibaren yasal faiz talep etmesinin mümkün olduğu,faiz talebi hususunda sehven karar verilmediği belirtilmiştir.Öyle olunca mahkemece hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesi gerekirken bu hususta olumlu ve olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7. maddesi gereğidir.