KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2009/3730 E., 2009/9598 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2009
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı,kısıtlı olan murisi ve annesinin, yeğeni olan davalıya 1177 parsel nolu taşınmazını, ölünceye kadar bakması kaydıyla devrettiğini, davalının murisi ölünceye kadar bakacağı vaadiyle kandırdığını, ancak murisine bakmadığını, sözleşmenin murisin kısıtlı olması nedeniyle geçersiz olduğunu, davalının taşınmazı 3. kişiye sattığını, satış tarihi itibariyle fazlaya dair hakları saklı tutularak açılan 2005/202 esas sayılı dosyanın Yargıtay’ın incelemesinden geçerek onanıp kesinleştiğini, bu dava ile de 20.812.50 YTL’nin mirasın intikal tarihi olan 12.5.2003 tarihinden yasal faiziyle ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Borçlar kanununun 101.maddesine göre muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarıyla mütemerrit olur. Davacı davalıyı bu dava tarihinden önce temerrüde düşürdüğünü iddia ve ispat etmemiştir. Davacı alacağına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesini isteyebilir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek faizin önceki dava tarihinden başlatılması yanlış olup bozmayı gerektirir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.
2009/3730-9598
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2009/3730, K. 2009/9598, 8 Temmuz 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama