Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/4926 K.2009/10756

Taraflar arasındaki hizmetin ayıplı olmasından kaynaklanan bedelin iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,06.07.2005 tarihinde davalıdan dizüstü bilgisayar satın aldığını,kısa sürede arızalandığını,son olarak 04.08.2006 tarihinde servise teslim edildiğini,25.09.2006 tarihli ihtarname ile değişim veya bedel iadesi istediğini,yanıt verilmediğini ileri sürerek bilgisayarın bedeli olan 1.677,34YTL’nin fatura tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile;1.677,34YTL’nin fatura tarihi olan 08.07.2005 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davaya konu bilgisayarın en son 04.08.2006 tarihinde davacı tarafından yetkili servise teslim edilip davacıya iade edilmediği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Öyle olunca mahkemece yetkili servise teslim tarihi olan 04.08.2006 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde fatura tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına,karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 250YTL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile davacı yararına 575 YTL vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK.nun 436/2 maddesi gereğidir.