Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/5373 K.2009/15481

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın .. yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının ilan vererek satışa sunduğu ... koru evlerinden B-1 blok 10 numaralı ve 218 m2 yüzölçümlü daireyi satın almak için davalı ile sözleşme imzaladığını, ancak dairenin yapımında kullanılan malzeme ve işçiliğin vaad edilen nitelikte olmadığı gibi inşaa edilen daireninde 172 m2 olduğunu ileri sürerek fazlası saklı kalmak üzere dairenin kalitesiz malzeme ve işçilik ile inşaa edilmesi ve taahhüt edilen sosyal tesislerin bulunmaması nedeniyle 500,00 TL, dairenin küçük yapılmasından dolayıda 500,00 TL'nın tahsilini istemiş, 14.10.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 23.876,27 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 23.876,27 TL'nın dava tarihi olan 3.4.2001 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı dava dilekçesinde, dairedeki eksik ve ayıplı işler ile sosyal tesislerin eksikliğinden dolayı 500,00 dairenin küçük yapılmasından dolayıda 500,00 TL tazminat 2009/5373-15481

talebinde bulunmuş, 14.10.2003 tarihli ıslah dilekçesi ile de talebini 23.876,27 TL'na yükselterek talebini ıslah etmiştir. Bu durumda ıslah edilen miktara ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekir. Oysaki mahkemece tüm miktara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek tüm miktara dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasına gerektirmediğinden usulün 438/7 maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.