Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/6902 K.2009/13456

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının alacaklı olduğunu ileri sürerek aleyhine icra takibi yaptığını, davalının borç vermesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, borçlu olmadığının tesbiti ile % 40 tazminata karar verilmesini istemiş, birleşen dava ile de aynı ilişki nedeni ile açılan ve kesinleşen yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne, 42.939 YTL. Kötüniyet tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK.nun 72/5 maddesi hükmüne göre, borçluyu menfi tesbit davası açmaya zorlayan takibin haksız ve kötü niyetli olduğu anlaşılırsa, karşı tarafın talebi üzerine, alacaklının tazminatla mahkum edileceği belirtilmiştir. Davalı alacaklının, belgeye dayalı olmaksızın icra takibi yapması davalının kötü niyetli olduğunu göstermez. Sadece alacaklının icra takibinde haksız olduğunu gösterir. Davalı alacaklının ayrıca kötü niyetli olduğu da ispatlanamamıştır. Bu durumda davalı alacaklının tazminattan sorumlu tutulması yasaya aykırıdır, bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.