Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2009/7042 K.2009/14579

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 19.12.2007 tarihinde ... Alışveriş Merkezinde bulunan davalı şirkete ait “... Mağazası”nda alışveriş yapmakta iken, pantolon denediği sırada, içinde 800 Dolar, 2.945 Euro, 2000 İsviçre Frangı, kredi kartları ve kimliklerinin bulunduğu cüzdanının çalındığını, davalı şirketin mağazada gerekli güvenlik önlemlerini almaması nedeniyle kusurlu olduğunu, olay nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 6.150,00 YTL maddi, 1.000,00 YTL manevi olmak üzere toplam 7.150,00 YTL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, şirketin kendisinden beklenebilecek tüm önlemleri alması nedeniyle olayda kusurlarının bulunmadığını, olayın meydana gelmesine davacının kendisinin sebebiyet verdiğini, alışverişe giden bir kimsenin yanında, cüzdanında olduğu iddia edilen miktarda YTL ve döviz bulundurmasının da hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, olayda davacının %20, davalının ise %80 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, talep edilen maddi tazminatın, davacının kusuru oranındaki kısmının mahsubundan sonra kalan 4.920,00 YTL’nin faiziyle birlikte tahsiline, şartları oluşmadığından manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

2009/7042-14579

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Medeni Kanunun 6. maddesi gereğince, herkes iddiasını ispatla yükümlüdür. Davacı, davalı şirkete ait mağazada alışveriş yaptığı sırada cüzdanının çalınması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemiyle eldeki davayı açmış olup, çalındığı sırada cüzdanında 800 Dolar, 2.945 Euro, 2000 İsviçre Frangı olduğunu iddia etmişse de, bu iddiasını yasal delillerle kanıtlayamamıştır. Bu konuda üçüncü kişilerden alınan yazılı beyanlar da, yasal delil olarak kabul edilemez.

Şu duruma göre davacının, kendi beyanı gereğince “cüzdanında bulunduğunu iddia ettiği maddi değerler üzerinden” zarara uğradığını kabul etmek mümkün değildir. Kaldı ki, alışverişlerde nakit para kullanımının azaldığı, kredi kartları ve elektronik ödeme araçları ile ödemenin yaygınlaştığı dikkate alındığında, kişinin alışveriş sırasında bu miktardaki bir parayı üzerinde bulundurması olağan bir durum da değildir.

O halde dava konusu olayda davacı, alışveriş yaptığı sırada olağan kabul edilemeyecek miktardaki parayı üzerinde bulundurduğunu yasal delillerle ispat edemediğine göre, mahkemece, davacının ekonomik ve sosyal durumuna göre alışverişe geldiği bir sırada genel olarak cüzdanında bulunması kabul edilebilecek para veya maddi değerler takdir edilip değerlendirilmek suretiyle tazminat miktarının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.